25 lipca 2007r. zaczęliśmy korzystać z
Google Analytics na tym blogu. Takie narzędzie daje wiele radości, szczególnie jak ma się tych paru gości na dzień - i to niekoniecznie stałych czytelników...
Blog, licząc od początku istnienia, zanotował niedawno dziesięciotysięczną odsłonę. Jednak to co zanotowane zostało w
Google Analytics daje dużo więcej do myślenia.
Mamy tam wykazanych 6388 wizyt, z tego 1161 to prawdziwe nudy – bezpośrednio wpisany w przeglądarkę adres naszego bloga – pewnie duża część to nasze własne wizyty.
Drugim źródłem odwiedzin są tzw. strony odsyłające. I tak:
1. Nasz udział w konkursie na blog roku dał nam 2134 wizyty ze strony
blogroku.pl Zresztą od tego czasu zyskaliśmy kilku wiernych czytelników, którzy już z nami zostali – widać to na wykresie – szczyt to czas konkursu – płaskie linie przed i za nim to czas przed konkursem i po konkursie. Ta płaska po konkursie jest wyraźnie wyżej…
2. 409 wizyt dała nam nasza rodzinna kronika prowadzona pod adresem
hejm.vot.pl – ale część to wejścia Edyty, która nie lubi uczyć się adresów na pamięć.
3. 252 wizyty to goście z
blogger.com – podróżujący na chybił-trafił po bezdrożach systemu blogów Google
4. 58 wejść z adresu
poczta.interia.pl – to zapewne jakiś wierny czytelnik, odwiedzający nas z linka podanego w e-mailu od nas.
7. 16 wizyt z
google.pl – tu nie bardzo wiemy – jakieś linki sponsorowane???
9. 10 wizyt z
missja.blog.pl – tu zaskoczenie. Żeby odwiedzić blog trzeba podać hasło. No trudno.
Jest jeszcze kilkanaście innych – z każdej od 1 do 5 wejść. Nie będziemy ich tu dalej wymieniać, bo same jakieś szemrane.
Trzeci filar wizyt – ten najciekawszy – to wyszukiwarki. Prym wiedzie oczywiście Google – 2172 wizyty. Następna jest wyszukiwarka Onetu – 22 wizyty, Yahoo – 6 itd. Bez konkurencji dla Google.
I co też wpisują ludzie w polu wyszukiwania żeby trafić do nas? Analytics wyróżnia ponad 900 różnych fraz – najpopularniejszych 10 to:
2. „jacek edyta hania i Marysia” – wszystko OK, tylko ten Jacek… - 152 wizyty,
3. „sado maho” – gdybym wiedział ilu zboczeńców przyciągnie ten tekst ("
Sado Maho?") – 118 zawiedzionych poszukiwaczy,
4. „chodzi lisek” – oj nachodzi się jeszcze – patrz pkt. 1 – 75 wizyt,
5. „chodzi lisek kolo drogi” – jw. – 46 wizyt,
8. „edyta imieniny” – jak w pkt. 6 – 25 wizyt,
10. „test z małego księcia” – to chyba amatorzy gotowców. Przykro mi rozczarować ale
wpis o Małym Księciu nie pomoże napisać sprawdzianu…
I na koniec sama crême de la crême – 30 śmiesznych fraz, które skierowały do nas ludzi:
1. „żadna praca nie hańbi” - jasne że nie. Ktoś się chciał dowartościować?
2. „wszystko o ziemniaku” – to tylko u nas. Jeden ziemniak Hania drugi Marysia.
3. „postronki” – nie uwierzycie ale jesteśmy na trzecim miejscu na liście wyników...
4. „chodzi koło drogi” – już wiemy kto – lisek.
5. „jestem sobie przedszkolaczek” – to już nawet dzieci szukają swojej tożsamości w sieci…
6. „karna kompania” – jakiś niegrzeczny chłopiec?
7. „prezentacje pościeli” – my jesteśmy na nie.
8. „co to jest teatr” – ponoć życie to jest teatr.
9. „i kto tu rządzi” – Edyta rządzi.
10. „ludek z ziemniaka” – Edyta rządzi a ja to ludek z ziemniaka…
11. „tylko dla dorosłych” – blogi o dzieciach są tylko dla dorosłych. Każdy to wie.
12. „kompania baczność” – spocznij.
13. „mamo tato nie bij” – no wypraszamy sobie!
14. „syndrom babci” – eeee…zapomniałem...
15. „wiadomości o ssakach” – Hania ssała ponad dwa lata, Marysia krócej.
16. „chodził lisek koło drogi” – to już nie chodzi?
17. „dwa francuskie warkocze” – jakieś romansidło?
18. „gdzie mieszka Hannah Montana” – u nas. Na półce z bożkami Hani.
19. „ i kto rzdzi” – chyba bździ?
20. „Jarek na tronie” – chyba że na tym w łazience.
21. „kaszpirowski” – ręce które leczą.
22. „mapa drogowa dla Palestyny” – nie mamy z tym nic wspólnego.
23. „1 metr w skali 1:50” – zaraz, zaraz, tylko policzę…
24. „5 greckich mitów” – mało jakoś.
25. „autorytet – tata” – ja nie narzekam.
26. „babcia pali dziecko” – Jezu! Kto szuka takich haseł?
27. „bóg mi powierzył honor polaka” – pan megaloman jesteś i tyle.
28. „czary mary stara baba” – tfu! Na psa urok!
29. „czy od jedzenia jajek rosną piersi?” – no nie wiem, zapytam Edyty.
30. „głupi Jarek” – teraz to się dopiero obraziłem.
KONIEC.
Jedziemy samochodem. Wracamy z jakiejś wycieczki i jak to w drodze powrotnej trwa rozmowa na różne luźne tematy. Hania snuje zaś marzenia:
- Nie ma mowy!
Stoimy na parkingu. Czekamy.
Wpisując niedawno do naszej Kroniki wspomnienie Mikołajek A.D. 2008, natrafiłem wśród notatek na taką bardziej blogową refleksję. A ponieważ do 6 grudnia zostało prawie dokładnie pół roku i oznacza to, że teraz będzie już coraz bliżej niż dalej – pora wrzucić tu tę historię.
- Mammmoooo! A Hania wzięła lizaka z ziemi!!!
Jak nie wolno nie doceniać dzieci przekonaliśmy się któregoś wieczora. Oglądając wspólnie rzeczony filmik rodzice najpierw sapnęli z wesołością a potem ze zdziwieniem, gdy Hania rzuciła od niechcenia:
Raczej unikaliśmy na blogu podawania przykładów jakże prześmiesznego, dziecięcego słowotwórstwa naszych dwóch pociech (tutaj wyjątek od tej reguły). Pewnie dlatego, że prześmieszne jest to zazwyczaj tylko dla rodziców rzeczonych pociech.
Marysia rośnie i rośnie. Nabiera charakteru. Zmienia wygląd. Bogaci się jej słownictwo.
Pani zamówienie przyjęła i poszła.
Dziewczyny szykują jakąś zabawę. Chyba wyścig. Hania rzuca w stronę Marysi:
- Tato!? Kto jest ładniejszy?
Mama wpadła na pomysł, że dzieci mają sobie odłożyć pieniążki na wakacyjne atrakcje - takie wiecie lody, karuzele i inne skakalnie. Ale jak tu coś odłożyć, kiedy się nie ma swoich dochodów? Proste - trzeba otworzyć sklep.
Marysia przez większą część wieczoru skrobie coś w kąciku. Cienkopis popiskuje, Marysia się marszczy z wysiłku, my oglądamy doktora House'a.
Do pokoju wchodzi Marysia. Rękę, uniesioną w teatralnym geście, trzyma na czole. Spod palców wystają jej zaś jakieś białe farfocle.
Marysia lubi zasypiać ze swoimi zabawkami. Czasami z więcej niż jedną. Czasami natomiast przesadza i zgromadzona liczba zabawek nie pozostawia już dla rodziców i Hani żadnego miejsca.
W telewizji puszczają reklamę gierki. Mniejsza o to jakiej.
Siedzimy we trójkę w pokoju: mama, tata i Marysia. Mama jak zwykle zajęta papierkową robotą, tata przegląda żółte gazety a Marysia, jak to Marysia, grzecznie bawi się jakimiś konikami. Hania zaś od dłuższego już czasu kombinuje coś w łazience.
Dzień pracy Edyty zbliżał się właśnie do uroczego końca gdy zadzwoniła komórka. Na wyświetlaczu "Niania" - znaczy się coś z dziećmi.
Do kuchni wchodzi Marysia. Kątem oka spogląda na tatę, siedzącego przy stole. Wiecie, to takie spojrzenie typu "wcale nie patrzę ale wszystko widzę". Uśmiecha się zalotnie po czym oświadcza:
Środek nocy. Gdzieś tak między drugą a trzecią godziną słychać następującą konwersację.
Hania kaszle.
Hania wrzuciła raz do komputera płytkę z multimedialnym kursem historii dla dzieci. Długo nie schodziła na dół, więc musiał być nawet ciekawy.
Zdarza się, że Hania w ferworze dyskusji używa też i tych bardziej siłowych argumentów. Kończy się to najczęściej płaczem Marysi:
W czasie wizyty w ZOO Hania zgubiła złotówkę. Pieniążek wysmyknął się jej z ręki w pechowym miejscu, wpadając pod kratkę przy schodach, prowadzących do budynku z wężami. Złotówkę było doskonale widać, zatrzymała się bowiem jakichś 10 cm niżej. Kratki jednak nijak nie dało się ruszyć, choć Hania próbowała i tata próbował. Była to złotówka z kieszonkowego Hani, więc niełatwo było się jej z tym pogodzić - była smutna minka i żal do świata.
Krecik jechał gdzieś bardzo daleko.
Mama: Haniu, powiedz Marysi, żeby założyła buty.
Wylosowany w kościele miś zamieszkał z nami na tydzień. Zgodnie z pomysłem księdza, dzieci miały się misiem opiekować, czytać mu Biblię i w ogóle misia kochać. Miś był ogromny, metr osiemdziesiąt jak nic. W nocy spał oczywiście z nami a w dzień schodził z nami do salonu.
Pewnego słonecznego, jesiennego weekendu Hania odkryła uroki kopania piłki. Zaczęło się od prostych ćwiczeń, kiedy to tata nadrzucał piłkę prosto na woleja. Strzały wychodziły jej coraz lepiej - oberwał samochód, oberwał tata a zdezorientowany kotek ukrył się w krzaczkach bukszpanu.
Hania, wybierając się na cały dzień do Wrocławia obiecuje Niani:
W czasie porannego, niedzielnego lenistwa łóżkowego, Marysia wymyśla różne zabawy. A to bajkę każe sobie przeczytać, a to lalką pobawi. W końcu stwierdza, że będzie robić piknik.
