piątek, czerwca 29, 2007

Fucking desc

Kiedy na scenę wychodziło Genesis, kiedy już pierwszy kawałek wybrzmiał a Collins przywitał się z publicznością i obraził deszcz, pod Strzegomiem zginęła Basia. Kiedy ja skakałem razem z innymi, zmokniętymi ludźmi, jej mąż walczył o życie w wiejskim szpitalu.

Trudno uwierzyć, że to się przydarzyło właśnie jej, tej, która zawsze przypominała kierowcom o ostrożnej jeździe, bo ona do dzieci musi wrócić. Jak to tak? Tutaj stadion pełen muzyki a tu śmierć na drodze? Jak?

Kronika policyjna z dnia 21 czerwca 2007r.: "Kierujący samochodem Opel Astra lat 49 podczas wyprzedzania nie zachował należytej ostrożności i zderzył się czołowo z jadącym z przeciwka samochodem ciężarowym marki Lexus. W wyniku zderzenia pasażerka Opla lat 46 poniosła śmierć na miejscu."

wtorek, czerwca 19, 2007

Samoocena

- Co tak patrzysz, mamo?
Pytanie oznacza, że Edyta odwróciła uwagę od swojego dziecka.
- Patrzę, Haniu, na tamtą dziewczynkę w różowym. Ładna, prawda?
Pada krótkie, taksujące spojrzenie w kierunku obiektu.
- Ja i tak jestem ładniejsza.

Czy to jeszcze poczucie własnej wartości czy już narcyzm?

poniedziałek, czerwca 18, 2007

Kolorowa prasa

- Tato, jak będę miała czarodziejską różdżkę, to wszyscy będą robili to co będę chciała i wszystko będę miała.
- Żeby to było takie proste córeczko. Też chciałbym mieć taką różdżkę...
- Tato! Ale ty przecież nie zbierasz "Księżniczek".
- No tak.
Koniec z kupowaniem dziecięcych brukowców.

środa, czerwca 06, 2007

"Rób to co ja..."

W piątym tygodniu remontu Edyta wezwała szefa ekipy budowlanej na poważną rozmowę. Był wieczór. Pomyte dzieci zaległy na naszych rękach, bo podłogi brudne i trzeba by je jeszcze raz myć.

Rozmowa była istotnie poważna i prowadzona stosownym do sytuacji tonem. Marysi na ten przykład włączył się odruch alarmowy. Bezbłędnie wyczuwając matczyny nastrój rozpoczęła strojenie swoich asekuracyjnych uśmiechów, upewniając się, czy aby nadal ją kochamy i przekonując świat o tym, że ona sama nie ma sobie nic do zarzucenia.

Hania zaś niby się nie przejęła. Tylko co jakiś czas spoglądała to na mamę, to na budowlańca. Niby nic.

Po rozmowie dzieci poszły się usypiać z mamą. Hania ułożyła się na wznak na łóżku, wielkie oczy skierowała ku sufitowi. Zamyśliła się. A potem rzekła:
- Mamo! Powiedz to jeszcze raz!

Uważaj tato. W konkursie na idola straciłeś właśnie jakieś dwieście tysięcy punktów.