Zajęczy wieprzek

Jedziemy samochodem. Wracamy z jakiejś wycieczki i jak to w drodze powrotnej trwa rozmowa na różne luźne tematy. Hania snuje zaś marzenia:

- Ale było by fajnie, jakbyśmy wygrali sto tysięcy.

- No, ja też bym chciała tak wygrać - to mama.

Hania ma już nawet plany co do tych pieniędzy:

- Ja to bym sobie konia kupiła!
- Ja też!! - to Maria.

- Dobra, jak wygramy, to wam kupimy - mama ucina te dość niewygodne dla nas plany. Tak się jej przynajmniej wydaje.

- Ale fajnie! Będę miała konia! - to znów Maria, nieświadoma przykrych konsekwencji płynących z rachunku prawdopodobieństwa.

- Marysiu. Ale wiesz, że wygrać jest bardzo trudno?

- Wiem, wiem... - znaczy się: nie ściemniaj mamo, ja już wybrałam kolor swojego konia.

Wyłączona na chwilę z planów Hania dokonuje tymczasem dość niespodziewanej wolty:

- Albo nie! Ja wolę świnkę!

Cóż. Jak stwierdziła mama - ciągnie swój do swego.