3 x TAK

W Polsce wybory dopiero 20 czerwca. A u nas już po.

Hania kandydowała tego roku na przewodniczącą swojej szkoły. Jak na pierwszaka dość odważnie, dlatego też w miarę możliwości wspieraliśmy ją w kampanii. Z drugiej strony z obawą czekaliśmy na wyniki, bo a nuż wygra...

Na finiszu wyborów wszyscy kandydaci - a było ich sześciu czy siedmiu, musieli przedstawić swój program. Na apelu. Przed całym forum szkoły. Hania już wcześniej miała co prawda jasno sprecyzowany przekaz, którego kwintesencją był jej plakat wyborczy z hasłem: "Chciałabym, żeby nie było mundurków". Krótkie. Konkretne. Chwytliwe. Ale to nie to samo co występ przed wszystkimi klasami.

No i okazało się, że Hania to prawdziwy polityczny zwierz - improwizując ogłosiła:

- Chciałabym, żeby w szkole nie było mundurków, żeby było bezpieczniej i w ogóle lepiej...

Pytania mamy dwa:
1. Jak to w ogóle możliwe, że nie wygrała oraz
2. Jaką minę miało pedagogiczne grono słysząc takie deklaracje?

Procesja dookoła tapczanu

Jak wiadomo w święto Bożego Ciała oraz przez cały tydzień po nim małe dziewczynki biorą udział w procesjach, sypiąc kwiatki pod nogi Jezuskowi. Jest to wśród nich bardzo prestiżowe i popularne zajęcie. Tako i w naszej rodzinie sypanie kwiatków cieszy się zasłużoną popularnością.

Jednak tego roku Hania, podczas trwającej właśnie oktawy, choruje. Pani doktor, która już najwyraźniej wyrosła i zapomniała, co znaczy procesja, kategorycznie zabroniła wypuszczać dziecko z domu, o zimnym kościele nie wspominając.

Wracamy z wizyty w przychodni:
- Mamoooo, ale ja pójdę sypać kwiatki
- Haniu...
- Mamo, ale dlaczego?!!
- A słyszałaś co mówiła pani doktor?
- No BŁAGAM CIĘ!!
- Haniu nie!
- Ale mamoooooo...
- Nie!

Smutna mina. Smutne oczy. Smutny ton głosu:

- No dobra...ale w takim razie zrobię sobie w domu sypanie!

To tata chętnie poniesie krucyfiks.