Patriotyczny Underground III

W kolejnej części naszego patriotycznego serialu Marysia robi minkę...

Niedaleko pada...

Zaczęły się obowiązki, nie ma co. Hania zaś do obowiązkowych nie należy. Przynajmniej na razie. Lekcje robi z niechęcią, tornister pakuje ospale. Tyle że czytać lubi. Są też problemy z porannym wstawaniem do szkoły. Jednym słowem niewesoło.

Mama zdenerwowana któregoś razu ciągłymi skargami córki, rzekła:

- Hanka! Przestańże wreszcie narzekać, bo tylko narzekasz i narzekasz.

Wywołana do tablicy Hanka odparła natychmiast butnie:

- Mamo. A ty też narzekasz, jak masz iść do pracy!

Ha!! Celnie!
Puenta tu: (Łk 6,39-42)

Trzej Królowie

Bo wiecie teraz są takie czasy, że w szkołach uczą o Jezusku, Narodzeniu i o innych tego typu rzeczach, od których eurokratom w Brukseli i innej lewicy włosy dęba na głowie stają. Uczą też i o święcie Trzech Króli.

Opowiada Marysia:

- I mamo, pani pytała, co my byśmy ofiarowali Jezuskowi.
- I co powiedziałaś?

- Ja bym mu dała pieluszki.

Praktyczne prawda? Nam jakoś nigdy nie przyszło do głowy, że Jezusek też robił w pory.

- O! To pięknie. A inne dzieci co mówiły?
- Różnie. Kocyk. Jedzenie. Zabawki...

- A Pani mówiła Wam, kto dał Jezuskowi dary?

- Mówiła.
- No to kto?

- To mamo byli trzej królowie: Kacper, Merchera i Baldezor.

- Hę!?!?
- Przynieśli mu ser, mleko i kożuch.

No ja nie wiem, ale ta Pani to jest chyba jakaś kocia wiara.
Panią oczywiście pozdrawiamy :-)

Noworoczne postanowienie

W Nowy Rok dziewczyny postanowiły, same z siebie, że będą same spać!

Przygotowania trwały cały boży dzień - układanie pościeli, poduszek, materaca, lalek. Ustawienie lampki nocnej. Ustalenie sygnałów alarmowych na wszelki wypadek. Hania gdzieś tak od godziny 15 co pół godziny pytała "kiedy idziemy spać"?

Czym jednak bliżej wieczora, tym bardziej dzieciom rzedły miny.

Hania na boku urabiała mamę:

- Ale jutro będziemy już spać razem, tak?

Marysia na boku urabiała tatę:

- Ale jak będzie jakiś dziwny dźwięk potwora, wiesz, to ja do Was i tak przyjdę, dobra?

Wieczorem, jak już przyszło co do czego, dzieci ułożyły się w swych nowych legowiskach. I leżały w nich chyba z całych pięć minut. Tata i tak był w szoku, że tak długo. Mama tylko z rezygnacją machnęła ręką.

Jeszcze nie czas...