100 pytań do...

- Haniu, jakie zwierzę wspina się po drzewie?
- To mogą być różne zwierzęta mamo. Lis na przykład.
Mama nie wygląda na przekonaną.
- Mamo, naprawdę lis mógłby się wspiąć po drzewie!
- Tak?
- Albo mamo wiewiórka. Wiewiórka może się wspiąć po drzewie - to dużo bezpieczniejsza odpowiedź i mama jest zadowolona.
- Haniu, a kto to jest astronauta?
- Oj mamo. Tego to ja nie wiem.
- A kosmonauta?
- Kosmonauta to ktoś, kto lata na Księżyc.
- A ufoludek?
- To taki zielony stworek, co mieszka na planecie.
- Haniu, a co to znaczy, jak na niebie jest Księżyc i gwiazdy?
- To znaczy, że trzeba już iść spać.
- I co jeszcze?
- Na przykład, że Pan Bóg pozapalał już gwiazdy i Księżyc.
- Ale jaka to jest pora dnia?
- Mamo! Przecież wiadomo, że to jest noc!
Znaczy się mamo, przygotuj na jutro mądrzejsze pytania...

Ku pokrzepieniu serc zajęczych

Idąc przez miasto, opuszczając market czy siedząc w barze nagabywani jesteśmy przez ludzi, których życie nie rozpieszcza. Jak żyć zgodnie z własnym sumieniem nie rozdając przy tym całego majątku niczym święty Franciszek?

Jarek z zasady nie daje nic żebrzącym, choć potem ma czasem chandrę. Edyta czasami się łamie, szczególnie jeśli ten ktoś zwraca się bezpośrednio do niej. I zależy od wyglądu - pijaczków i bezpańskie dzieci spławia nie mniej skutecznie od Jarka.

To co? Tacy jesteśmy bezduszni?

Dorzucamy się do różnych składek, organizowanych wśród załóg naszych zakładów pracy. Pozwoliliśmy bezrobotnemu odśnieżyć nasze podwórko za drobną odpłatnością. Wzięliśmy udział, jako wolontariusze, w organizacji protestu przeciwko zabijaniu zwierząt na futra. Daliśmy kasę na organizację wałbrzyskiego hospicjum. Wysyłamy SMS-y w róznych charytatywnych audiotele. Dokładamy się do Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Zbieraczom złomu udostępniamy nasze żelaza. Nieużywane zapasy nieużywanej pościeli, kupionej jeszcze przez babcię Edyty, oddaliśmy do domu dziecka. Przygarnęliśmy dwa króliki, których właściciele już nie chcieli utrzymywać. Wspieramy ulicznych artystów. Kupujemy różniste, świąteczne kartki pomocy dzieciom i inne cegiełki. Oddaliśmy 1% podatku na leczenie chorej dziewczynki. Ciuchy wrzucamy do skrzynek PCK. Dokarmiamy ptaszki zimą. Nawet w pajacyka klikamy!

Ej Zające! Nie jesteście tacy źli. Serca macie dobre chyba...

Rób co chcesz, tylko nie pal

Babcia niestety pali. W celu realizacji nałogu podczas wizyt u nas często znika. Hania juz dawno zainteresowała się tymi zniknięciami, wytłumaczyliśmy więc to córeczce, jak umieliśmy. Babcia chodzi palić papierosy. Nie ustrzegliśmy się przy tym odrobiny manipulacji, namawiając wnuczkę, żeby nie pozwalała babci palić.

Hania wzięła to sobie do serca. Teraz podczas każdej wizyty babcia jest informowana, że palić nie powinna. W końcu, słuchając kolejnej już uwagi, lekko zirytowana zapytała:
- A dlaczego?
Hania zna, oprócz papierosów, jeszcze jeden mankament babci.
- Bo ci się zęby zepsują.
Uuups. W wieku babci zęby to istotnie problem i to raczej taki, o którym sie głośno nie rozmawia.
- Haniu, płuca...- szepce teatralnie mama
- Co mamusiu?!
- Płuca - ponawia mama
- Mamusiu, musisz mówić głośniej, bo cię nie usłyszę
- Płuca Haniu, płuca. O tutaj - wskazuje
- No właśnie babciu, bo dostaniesz płuca!!

Globalizacja Made in China

China Toy

My, Polacy, swą mądrością mądrzy, zawsze wiedzieliśmy, że nie ma z Chińczykami żartów. Już bodajże od czasów Wyspiańskiego czujemy respekt przed ich liczebnością. W rodzinie zawsze mówiło się, że jak przyjdzie co do czego to nas czapkami nakryją. W szkole bawiliśmy się w "co czwarty człowiek to Chińczyk" - po odliczeniu do czterech ten, na którego padło był obśmiewany jako właściciel skośnookiej urody. Gdzieś w tej zabawie zaszyty był respekt dla kraju, który w jednej przedwojennej powodzi mógł stracić cztery miliony ludzi.

Dziś 90% zabawek naszych dzieci to Made in China - podobnie 60% naszych ciuchów i sam Bóg wie co jeszcze. A wszystko to jednorazowa tandeta. Właśnie. Produkować tanio i kiepsko - oto dzisiejsza wunderwaffe państwa środka. Pistolecik ze zdjęcia przetrwał w objęciach Marysi dwa dni. Potem trzeba było pobiec kupić drugi. Co pół roku wynosimy na śmietnik wielki wór zabawkowych połamańców a następnie bez zwłoki uzupełniamy zapasy. Prawdziwe ekonomiczne perpetuum mobile.

Dlatego, gdy ktoś zapyta, co tam słychać w polityce, walcie śmiało. Chińczyki trzymają się mocno.