Krecik (wersja dla niegrzecznych dzieci)

Krecik jechał gdzieś bardzo daleko.

Nagle spotkał lisa. Udało mu się na szczęście uciec.

Potem wilk...potem udało uciec...i szybko wilk pobiegł do chaty.

Jedna chata była...w jednej chacie był wilk przebrany za baba jagę, w drugiej dobra pani.

Ale krecik nie wiedział i poszedł do tego wilka przebranego w baba jagę.

Zjadł go wilk.

PS. dla szukających bardziej optymistycznego zakończenia polecamy nasz pierwszy rodzinny podcast z oryginalną opowieścią Hani. Wystarczy wrzucić nasz blog do jakiegoś czytnika...lub walnąć myszką w tego linka.

"Krzyk" Muncha Edwarda

Mama: Haniu, powiedz Marysi, żeby założyła buty.

Hania: Załóż buty!
Marysia: Nie!

Hania: Mamooo! A ona nie chce załooożyyyć!!

Mama: To niech się ugryzie w nos!

Hania: Mama mówi, że cię ugryzie w nos!

Marysia: Nieeeeeee!!!

Model życia w skali 1:50

Wylosowany w kościele miś zamieszkał z nami na tydzień. Zgodnie z pomysłem księdza, dzieci miały się misiem opiekować, czytać mu Biblię i w ogóle misia kochać. Miś był ogromny, metr osiemdziesiąt jak nic. W nocy spał oczywiście z nami a w dzień schodził z nami do salonu.

W domu już od dłuższego czasu mieszkał z nami inny potężny pluszak - biały pies Marysi, na którym właścicielka zazwyczaj zjeżdżała ze schodów. Pies ten, choć niemały, przy misiu normalnie wymiękał.

Do Marysi dotarło wszystko po jakichś kilku dniach.

Z mozołem wtargała psa na piętro, położyła w łóżku obok misia. Po chwili tuptała już na dół.

- Tato! Tato! Zobacz, jaki ten pies się zrobił kurdupeńki!!

Zaczyna się od misia - potem kurdupeńki robi się dzielony z siostrą pokój, potem dzielony z rodzicami dom. Jednym z ostatnich bastionów jest ogród - ale przecież i on z czasem kurczy się jakoś dziwnie. A dla niektórych i rodzinne miasto też się robi za kurdupeńkie. Wszystko to kwestia proporcji.

Test Małego Księcia

W teście Małego Księcia, przeprowadzonym przez Edytę z końcem września 2008r., padły następujące odpowiedzi:
Hania: góry
Marysia: ślimak

Przyjęta skala ocen
kapelusz - niedostateczny

słoń połknięty przez węża boa - celujący

Jak oceniamy dzieci nasze wypadły tak na czwórkę. Z plusem.

Futbol, futbol!

Pewnego słonecznego, jesiennego weekendu Hania odkryła uroki kopania piłki. Zaczęło się od prostych ćwiczeń, kiedy to tata nadrzucał piłkę prosto na woleja. Strzały wychodziły jej coraz lepiej - oberwał samochód, oberwał tata a zdezorientowany kotek ukrył się w krzaczkach bukszpanu.

Umiejętności rosły szybko i pod koniec niedzieli było już na tyle dobrze, że przyszedł czas na mały meczyk. Zasady uproszczone - kopnąć przed siebie na tyle mocno, żeby ten drugi przepuścił. Pierwszego gola Hani zapamiętam na długo:

- Tato! POPUŚCIŁEŚ!!

No. Prawie.