czwartek, lipca 23, 2009

Wspomnień czar

Kupując większy samochód w pakiecie dostaliśmy do niego firmowe radyjko a w radyjku tym zamiast odtwarzacza CD starodawny magnetofon na kaseciaki (no nie jest to najnowszy model samochodu...).

Szykując się więc teraz do wakacyjnego wyjazdu odgrzebaliśmy stary zbiór swoich nagrań, zapomniany dotąd w rupieciarni, pod stertą innych niepotrzebnych gratów.

Rany julek, ile w tym starym pudle znaleźliśmy hiciorów - wszystko dawno zapomniane, nagrane w czasach, gdy nikt nie słyszał od prawach autorskich. Piraci mieli wtedy legalne firmy, niektóre o znanych markach. I sami padali przy okazji ofiarą innych, mniej solidnych piratów. My z kolei na kolejne nagrania wydawaliśmy ostatnie, studenckie oszczędności, często rezygnując z obiadu. Albo nagrywaliśy to i owo po nocach, najczęściej z audycji w Trójce.

Wspomnienia są fajne, ale jest też i jeden problem. Edyta wybrała na wyjazd kilkanaście kaset. Jarek drugie tyle. Znalazło się nawet kilka płyt z przebojami dla dzieci. Nowy samochód może i jest dużo większy od Matiza, ale bez przesady. A wszystkie te płyty krótkie...

Jednak kasety mają dla nas jakąś sentymentalną wartość. I pomyśleć, że dwa lata temu ogłoszono koniec ery kasety magnetofonowej... dla nas stanowczo za wcześnie!


piątek, lipca 03, 2009

Zajęczy wieprzek

Jedziemy samochodem. Wracamy z jakiejś wycieczki i jak to w drodze powrotnej trwa rozmowa na różne luźne tematy. Hania snuje zaś marzenia:
- Ale było by fajnie, jakbyśmy wygrali sto tysięcy.
- No, ja też bym chciała tak wygrać - to mama.
Hania ma już nawet plany co do tych pieniędzy:
- Ja to bym sobie konia kupiła!
- Ja też!! - to Maria.
- Dobra, jak wygramy, to wam kupimy - mama ucina te dość niewygodne dla nas plany. Tak się jej przynajmniej wydaje.
- Ale fajnie! Będę miała konia! - to znów Maria, nieświadoma przykrych konsekwencji płynących z rachunku prawdopodobieństwa.
- Marysiu. Ale wiesz, że wygrać jest bardzo trudno?
- Wiem, wiem... - znaczy się: nie ściemniaj mamo, ja już wybrałam kolor swojego konia.

Wyłączona na chwilę z planów Hania dokonuje tymczasem dość niespodziewanej wolty:
- Albo nie! Ja wolę świnkę!

Cóż. Jak stwierdziła mama - ciągnie swój do swego.