Powsinoga

Jadąc z Hanią na wtorkowe zajęcia Kung-Fu pozwalamy jej siedzieć z przodu. Jeździć z przodu to przywilej. Z przodu wszystko lepiej widać. W tym i drogowe znaki.

W okolicy Białego Kamienia widać drogowskaz na Jelenią Górę. Strzałka pokazuje w lewo.

- Tato... a do Jeleniej Góry to na lewo, nie?

- Na lewo.

- A długo się jedzie do Jeleniej Góry?

- Godzinkę.

- No to ja bym tam chciała dzisiaj pojechać.

- O! A po co?
- Na przykład na pizzę...
- Wiesz, może innym razem.

Wracając mijamy z kolei drogowskaz na Wrocław.

- O! Tato. A na Wrocław to w prawo, prawda?

- Tak.

- No to ja bym chciała dzisiaj pojechać do Wrocławia.

- Hę?
- Na przykład do kina...

Dobrze, że drogowskaz na Legnicę umknął jej uwadze.

Nowa jednostka chorobowa

Przebywając w Długopolu podczas ostatniego weekendu Marysia odkryła, że przebudziły się do życia potworne bąki. Bąków Marysia boi się bardziej niż innych żywych owadów i bardziej nawet niż owadów martwych. Wszystko to od czasu, kiedy rok temu w Długopolu bąk użądlił Hanię. 

Marysia ma również jeszcze jedną traumę, związaną z przebytym na początku roku zapaleniem ucha. Bolesnym, długotrwałym, związanym z niemiłymi wizytami u laryngologa a potem w szpitalu.

- Tato. Wiesz jaka jest najgorsza choroba na świecie? - zagaja Marysia podczas spaceru po parku zdrojowym w Długopolu. Marysia jest jeszcze nieco roztrzęsiona po ostatniej ucieczce na oślep przed pospolitym trzmielem. Tata jest zaś nieco zasapany.

- No jaka?
- Zapalenie Bąka Ucha.
- Bąka Ucha?

- Zapalenie Bąka Ucha - powtarza tonem profesora, pouczającego niechlujnego studenta.

- No tak - tata świadom obu stresów pięcio i pół latka, stara się okazać zrozumienie - Zapalenie Bąka Ucha to poważna sprawa.

Marysia po powrocie pierwsze kroki kieruje w stronę Hani.

- Hanka. Wiesz jaka jest najgorsza choroba?

- Jaka?

- Zapalenie Bąka Ucha.

- Nie ma takiej choroby!! - ośmioletnia siostra wchodzi właśnie w okres realizmu dziecięcego...

- Jest! Prawda tato?

- Jest, jest. Zapalenie Bąka Ucha.

Marysia, widząc, że mimo poparcia taty nie znajdzie zrozumienia u siostry idzie do mamy, którą przechwytuje w przejściu do łazienki.

- Mamo! Wiesz jaka jest najgorsza choroba na świecie?!

- Hę?

- Zapalenie Bąka Ucha.

- ????

- Można nawet na kilka dni trafić do szpitala.

- ????

Ale Marysia już nie słucha.

- Ciocia a wiesz jaka jest najgorsza choroba. Zapalenie Bąka Ucha.

- Bąkaucha?

- Zapalenie Bąka Ucha!

- Hę?

- Można nawet na kilka dni do szpitala trafić. Gorsza od raka!

- Co ty gadasz, Marysia?!

Tylko tata powiadam wam. Tylko on jeden ma zrozumienie dla swych dzieci.

Wielkanoc

Czas Wielkiej Nocy, tajemnica Zmartwychwstania, zaduma, smutek i radość. Nastrój świąt wpływa na dzieci. Nie myślcie, że nie wpływa.

Jedziemy sobie z Marysią do babci Natalii. Marysia obok taty, na przednim siedzeniu. Podejmuje konwersację:

- Tato. A prawda, że jak wszyscy będziemy w grobie to się spotkamy.

- Oczywiście, córeczko. - odpowiada tata nieco zaskoczony tematem.

- Nasze dusze i nasze kościotrupy...

- No, ekhem... nooo

Nie wolno rozpraszać kierowcy.

- No a jak ty z mamą już umracie, to my zamieszkamy z Nianią...

Eeee. Temat rozmowy idzie w jakimś dziwnym kierunku. Nie sądzicie?

Marysia widzi chyba, że jakąś minę ma kierowca nie tęgą, bo uspokaja.

- Ale nie martw się tato, będziemy Was odwiedzać na święta.

Jasne. Ale mieszkać z Nianią.

Mama przestaje być trendy

Mama często bywa zajęta. Dba o dom, sprząta po dzieciach, po mężu sprząta. Sprząta nawet po kotach. Dba o wystrój i o nastrój. Wiele z tych zajęć wiąże się z ciągłym ruchem. W tym ze schodzeniem i wchodzeniem na piętro. I z powrotem. I znów.

Marysia obserwująca mamę uważnie, odzywa się pewnego razu:

- Mamo! Zeszłaś na dół. Potem weszłaś. Znów schodzisz. Co ty robisz?

- A co? - zaczepnie odpowiada rodzicielka.

- Bo to nie jest w modzie.

Tiaaaa.

Tata od dziesięciu już lat stosuje różne wymówki, żeby wymigać się od prac, ale żeby coś takiego...

Masakra na wybiegu

Oto jak kończą nieostrożne modelki...

Mama zwycięża

Marysia uczy się szybko. Najczęściej od starszej siostry. Literki idą jej przy tym sprawniej - pewnie to z powodu pewniejszej ręki. 

Ostatnio nauczyła się pisać imiona członków swojej rodziny. Natychmiast uznała, że umiejętność tę wykorzysta. Przez cały wieczór biegała z zeszycikiem, coś tam bazgrała, ale co, powiedzieć nie chciała. Dopiero wieczorem wyszło na jaw, że sporządziła listę. Odczytała nam ją wieczorem w łóżku:

- Marysia - trzy dobrości! Mama - cztery dobrości!! Tata - dwie dobrości!

Tata cieszy się, że w rankingu wygrał przynajmniej z Hanią, która nie miała dla Marysi ani jednej dobrości.

Rutyna zagraża światu

Maria, śladem swojej siostry, polubiła te proste, flashowe, internetowe gierki. Gdyby jej nie ograniczać, zatonęła by pewnie w wirtualnej rzeczywistości. Jest przy tym niezła, trzeba przyznać - dokładna, cierpliwa i pomysłowa. Ale któregoś wieczoru odchodzi od komputera nabzdyczona:

- Oha - zagaduje mama - Marysia jest zła.

Cisza.

- A czemu to Marysia jest taka zła? - ciągnie dalej.

Cisza.

Na nabzdyczoną Marysię jest tylko jeden sposób. Hania

- Haniu? Czemu Marysia jest taka nabzdyczona?

Marysia nigdy nie pozwoli, żeby siostra coś za nią powiedziała.

- No dobra! Jestem zła bo mi się granie w te gierkę już znudziło!

- ???

- No a ja bardzo lubię w nią grać!!!

Enka

Źle się dzieje w państwie duńskim.

Zaczęło się od koleżanki. Koleżanka przyszła po lekcje, bo w szkole jej nie było - a skończyła z Hanią przy komputerze. I pokazała jej.

Jak poszła - Hania prosiła, błagała, nalegała, męczyła. Nie było wyjścia - mama musiała założyć jej ten profil na na Naszej Klasie. Wrzuciła jedno, dwa zdjęcia. Zaprosiła kilka koleżanek ze szkoły. Wydawało się, że jest wszystko pod kontrolą. A kilka dni potem wśród znajomych znalazły się ni stąd ni zowąd jakaś Deni Lovato, Hana Montana, pan Gąbka, czeski Krecik, jakaś dziewczyna z Gliwic i zboczony właściciel konta z niewyraźnym zdjęciem dziecka w profilu, zapewne wyszukanym w internecie.

Nie było wyjścia. Trzeba było przeprowadzić kurs bezpieczeństwa w internecie. Uświadomiliśmy dziecku parę zagrożeń, konieczność ochrony hasła (Mamo, tylko Niani powiedziałam...), a przede wszystkim smutną prawdę, że w internecie nie każdy musi być tym, za kogo się podaje.

Potem mama dokonała przeglądu znajomych, wyrzuciła z listy nieznajomego "niewyraźne zdjęcie", dziewczynę z Gliwic, Deni Lovato oraz Hanę Montanę. Jak również, wykazując się godną pochwały inicjatywą - zaprosiła kilka osób. Nie uprzedzając dziecka.

Wieczór, Hania wykorzystuje właśnie ostatnie minuty z 30 przynależnych jej dziennie na internet (dobra, dobra - nie stoimy z zegarkiem w ręku...). Nagle, pomna wpajanych zasad, krzyczy:

- MAMO!!! JA NIE ZAPRASZAŁAM TEGO FACETA!! JAKIEGOŚ ANDRZEJA MUSIAŁA!!!

Andrzej Musiał. Dyrektor szkoły podstawowej na Poniatowie...

Krótki kurs rozpoznawania aluzji

Zacznijmy od tego, że dzieci, wszystkie chyba dzieci, mają problem z rozkopywaniem. Pościeli ma się rozumieć. Nasze także. Do tego nasze dzieci mają dodatkowy problem - bo oprócz normalnego w ich wieku rozkopywania - lubią ciepełko. A odkąd mama kupiła dwa termofory z wiśniowych pestek - ciepło to noszą ze sobą w majciochach, kładąc się spać wieczorem.

Tak więc leżymy. Mama czyta jakąś bajkę, na co Hania jak zwykle przerywa:

- Mamo, a mogę się odkryć?

- Nie, bo ci będzie zimno.

- Mamo, ale mi jest gorąco!

Na to do rozmowy wtrąca się na wpół śpiący tata, zły, że czytanie bajki jak zwykle przeciąga się w nieskończoność.

- Może weź sobie drugi termofor dołóż. Będzie chłodniej.

Tutaj do rozmowy dołącza Marysia:

- Ale przecież to ja mam drugi termofor...

W jej głosie brzmi politowanie dla taty. Ta dziewczynka nie rozumie jeszcze aluzji. Nawet tych dosadnych. Za to ta druga i owszem:

- Ja wiem. To było ironicznie powiedziane!

Było, było. Mądrala jedna. Nie każdy ma ferie i może sobie spać do której mu się zamarzy.

Górniczy trud

Wiem, że narażam się córce, która mnie kiedyś z tego rozliczy...ale nie mogłem, po prostu nie mogłem się powstrzymać. Bo Marysia nie tylko ładnie śpiewa ale na załączonym klipie również ciężko pracuje :)

Przepadł topos Twardowskiego

Hania czyta historię o Twardowskim. Taką uproszczoną, jak dla siedmiolatka. Chyba wszyscy znają tę opowieść, bo nie będę streszczał...zresztą Hania też już ją zna, a czyta sobie ot tak, dla wprawy.

- Ja nie mogę tego czytać, ja się boję! - wykrzykuje naraz, chowając głowę pod kołdrę.

- No ale dlaczego? - mama jest zaskoczona - przecież to się dobrze kończy...

- Ale tam jest diabeł!

- Haniu, ale diabeł-fujara. Twardowski go przechytrzy.

- Wcale nie! On umrze!

- Nie umrze - komentuje z wyższością rodzina polonistka - Tylko zamieszka na Księżycu.

- To prawie to samo!!!

Tak oto opiewany w literaturze sukces imć Twardowskiego w walce ze złym w oczach dziecka zmalał do nic nie wartego, smutnego wygnania, równego śmierci. Który mit będzie następny?

Patriotyczny Underground III

W kolejnej części naszego patriotycznego serialu Marysia robi minkę...

Niedaleko pada...

Zaczęły się obowiązki, nie ma co. Hania zaś do obowiązkowych nie należy. Przynajmniej na razie. Lekcje robi z niechęcią, tornister pakuje ospale. Tyle że czytać lubi. Są też problemy z porannym wstawaniem do szkoły. Jednym słowem niewesoło.

Mama zdenerwowana któregoś razu ciągłymi skargami córki, rzekła:

- Hanka! Przestańże wreszcie narzekać, bo tylko narzekasz i narzekasz.

Wywołana do tablicy Hanka odparła natychmiast butnie:

- Mamo. A ty też narzekasz, jak masz iść do pracy!

Ha!! Celnie!
Puenta tu: (Łk 6,39-42)

Trzej Królowie

Bo wiecie teraz są takie czasy, że w szkołach uczą o Jezusku, Narodzeniu i o innych tego typu rzeczach, od których eurokratom w Brukseli i innej lewicy włosy dęba na głowie stają. Uczą też i o święcie Trzech Króli.

Opowiada Marysia:

- I mamo, pani pytała, co my byśmy ofiarowali Jezuskowi.
- I co powiedziałaś?

- Ja bym mu dała pieluszki.

Praktyczne prawda? Nam jakoś nigdy nie przyszło do głowy, że Jezusek też robił w pory.

- O! To pięknie. A inne dzieci co mówiły?
- Różnie. Kocyk. Jedzenie. Zabawki...

- A Pani mówiła Wam, kto dał Jezuskowi dary?

- Mówiła.
- No to kto?

- To mamo byli trzej królowie: Kacper, Merchera i Baldezor.

- Hę!?!?
- Przynieśli mu ser, mleko i kożuch.

No ja nie wiem, ale ta Pani to jest chyba jakaś kocia wiara.
Panią oczywiście pozdrawiamy :-)

Noworoczne postanowienie

W Nowy Rok dziewczyny postanowiły, same z siebie, że będą same spać!

Przygotowania trwały cały boży dzień - układanie pościeli, poduszek, materaca, lalek. Ustawienie lampki nocnej. Ustalenie sygnałów alarmowych na wszelki wypadek. Hania gdzieś tak od godziny 15 co pół godziny pytała "kiedy idziemy spać"?

Czym jednak bliżej wieczora, tym bardziej dzieciom rzedły miny.

Hania na boku urabiała mamę:

- Ale jutro będziemy już spać razem, tak?

Marysia na boku urabiała tatę:

- Ale jak będzie jakiś dziwny dźwięk potwora, wiesz, to ja do Was i tak przyjdę, dobra?

Wieczorem, jak już przyszło co do czego, dzieci ułożyły się w swych nowych legowiskach. I leżały w nich chyba z całych pięć minut. Tata i tak był w szoku, że tak długo. Mama tylko z rezygnacją machnęła ręką.

Jeszcze nie czas...

Jest sroga zima

Za oknem sypie śniegiem, temperatura spadła poniżej poziomu przyzwoitości a my, trochę jak w piosence, o lecie myślimy nieśmiało. A może po prostu na przekór mrozom podajemy opowieść wakacyjną, która wcześniej nie zdążyła znaleźć sobie miejsca na łamach bloga.

Otóż spędzając wakacje w Międzyzdrojach nie można nie nadziać się na zarabiających na letnikach artystów. Artyści robią różne cuda - puszczają wielgachne bańki, grają na instrumentach albo stoją nieruchomo całymi godzinami (i to o dziwo też jest atrakcja). Ci co nie mają żadnych zdolności chodzą po plaży i sprzedają hot-dogi.

Dzieci nasze oglądały to wszystko z niezdrową fascynacją. Od drugiego dnia pobytu snuły już własne wizje wzbogacenia się. Zabawa w zarabianie stała się głównym tematem poplażowych zabaw. Hania, której w drodze nad morze nieopatrznie kupiliśmy peruwiański instrument - pogrywała nam nieustannie. Za pieniądze oczywiście. Marysia jednak grać nie umiała (ani nie miała na czym), wymyśliła więc własny sposób na biznes. Założyła nadmuchiwane koło, koronę księżniczki kupioną na straganie i oświadczyła:

- Ja będę zarabiać jako ładność!

Patriotyczny Underground II

Hania nie chciała być od Marysi gorsza i nagrała własną wersję...

Patriotyczny Underground

Nic nie widać, to prawda. Ale za to jak słychać!

Kłamstwo ostateczne

Jak wszystkim wiadomo Święty Mikołaj jest już w drodze. Tematy prezentowo-behawioralne dominują więc w codziennych rozmowach z naszymi dzieciakami.

- Mamo? a ja słyszałam w szkole, jak jedna pani mówiła, że to rodzice kupują dzieciom prezenty a nie Mikołaj przynosi...

Edyta zapowietrzyła się na krótką chwilę. Może czekała na wsparcie męża, ale ten akurat kierował samochodem, czuł się więc zwolniony z konieczności ratowania mikołajowego mitu.

- Eeee, no wiesz Haniu...TAK MÓWIŁA?

- No.

- Powiem ci prawdę. Bo tym niegrzecznym dzieciom, to rzeczywiście rodzice kupują. Bo im to by przecież Mikołaj nic nie przyniósł, prawda? A rodzice nie chcą, żeby im było przykro. Ale tym dobrym to Mikołaj przynosi.

Uwierzyła.

Pewnie ostatni już raz :-(

Lekcja anatomii

Marysia lubi czasami wzbudzić czyjś żal. Najczęściej celem tych zabiegów są rodzice. W szczególności zaś mama.

Pewnego wieczora, podczas przygotowań do zgaszenia światła, Marysia prezentuje wyjątkowo smutną minę, popartą nawet łezką w oku.

- Marysiu, co się stało? - zapytuje zaniepokojona mama.

- Wykręciłam sobie kostkę plecową!

- Co? Jak można sobie wykręcić taką kostkę?

- No nie wiem. Sama się jakoś wykręciła. Ja tylko leżałam.

Wy też uważajcie na swoje kostki plecowe.