Wigilia 2010

Marysia wierzy we wszystko. W Świętego Mikołaja, w renifery, w skrzaty, w czary-mary i we wróżki. Wierzy w wielkanocnego Zajączka, w to, że jej zabawki rozrabiają w nocy, w elfy wierzy i w to, że w dywanie żyją małe stwory. Wierzy, że w bajkach pokazują prawdziwe życie. Wierzy nawet, że jej tata jest najmądrzejszy na świecie.

W jedno Marysia wierzyć nie chce. Że zwierzęta potrafią mówić w wigilijną noc. Nie wierzy i już. I nie ma takiego argumentu, który by ją przekonał:

- Taa, mówią? Przecież to niemożliwe!

Cóż, nie będziemy się kopać z koniem. Za parę godzin sama się przekona.

Wesołych świąt!

Schneewittchen

Z taką pewną nieśmiałością w ostatni weekend zapuściliśmy naszym dzieciom filmik z bajką o Królewnie Śnieżce. Ten Disneya sprzed siedemdziesięciu lat. Mieliśmy spore obawy, czy wychowane na różnych Sponge Bobach, Hannah Montanach i Sabrinach - Nastoletnich Czarodziejkach dziewczyny w ogóle zechcą toto oglądać.

Film widziany oczami dorosłego mocno się zestarzał - od wyglądu pięknej Śnieżki, która dziś tytułu miss by raczej nie zdobyła, aż do techniki rysunku i sposobu narracji. Ale to dorośli. Dzieci o dziwo siedziały jak urzeczone. Hania nawet musiała walczyć z fizjologią, żeby nie opuścić żadnej sceny. Przyznam, że chyba stary już jestem i dziecięcej duszy nie pojmuję, skoro tak mnie to zaskoczyło.

PS. Zła macocha też nieco blednie przy dzisiejszych czarnych charakterach.

Chore dzieci smutne są

Mocno podziębiona Marysia tak żali się tacie:

- Chora jestem...
- To nie fair, że jesteś chora prawda?

- Nooo...Nie fair. I do tego mam pięć chorób.

- Jak to? Aż pięć?

- No tak. Jeden - rozwolnienie. Dwa - gorączka. Trzy - rzyganko. Cztery - kaszlanie. I pięć - lokomotacja!

Votum separatum

Dziewczyny lubią czasami sobie popaplać. Tak wiecie - o wszystkim i o niczym. Podczas jednej takiej wesołej pogawędki na tematy niezobowiązujące, pada nagle ze strony Hani:

- I co mamo? Twoje dziewczynki nie są już takie małe...

Tata protestuje!

Armie świata: Armia Gogosów

Inne z tej serii:

Armia Terakubkowa (rozbite oddziały)
Armia Terakubkowa (w okrążeniu)

Armia Terakubkowa

Dywizja Generała Maczka

Lekcja przyrody

Lekcja numer 378.
Temat: Ssaki.
Prowadzi pani Maria.
Uczniowie: mama i tata.

Pani: Co to jest za zwierzę: wspina się po drzewach i robi hu hu?
Uczniowie: ...???
Pani: Małpa!
Uczniowie: Aha.
Pani: Co to jest za zwierzę: ma kropki i właściciel lubi go najbardziej?
Uczniowie: ...???
Pani: Pies!! Szczególnie dalmatyńczyk!

Nienienajpiękniejsza

W przerwie oglądanego u nas programu "Mam talent" telewizja TVN namiętnie reklamuje swoje inne programy. Wśród nich komik Szymon Majewski proponuje plebiscyt "Nienajpiękniejsi". Marysia zwraca na to uwagę:

- Nienajpiękniejsi??
- Tak.
- To ja nie mam szans...

Uwaga moi drodzy - pozwólcie, że zacytuję Marysię - "Nadkracza Marysia!!"

Savoir Vivre

Marysia: Hanka, jak ty brzydko jesz!!!

Hania: Przecież nie jestem w trzygwiazdkowym* hotelu!

---

* Trzy gwiazdki. Szczyt luksusu w ocenie ośmiolatki ze średniej wielkości miasteczka :-(

Stare hity nie rdzewieją

W zaciszu domowych pieleszy powstają nowe wersje starych hitów. Wśród twórczej pasji dochodzi też i do sporów i argumenty padają też nie zawsze merytoryczne. Która wersja bardziej Wam odpowiada?

Zajączek

I kto powiedział, że dzieci nie potrafią poświęcać się dla swoich rodziców?

Temperatura spada

Zmieniamy pościel. Marysia niby pomaga, ale głównie skacze po łóżku. Nagle jedna z nowych poszewek wpada jej w oko.

- O! Mamo! A ta może być moja?

Nie może. Mama ma inne plany i odmawia. Marysia nie lubi, jak się jej odmawia. Zawiedziona oświadcza ze złością:

- Tak? To będziesz dzisiaj sama spała! - w sensie, że bez Marysi. 

Jednak groźba nie przynosi spodziewanego efektu. Postanawia więc uświadomić mamie, co to znaczy, bo ta najwyraźniej nie łapie:

- I nie będziesz miała się do kogo przytulić!!

Bez efektu. Domyśla się, że to znowu o siostrę chodzi, o tę starszą, która wszystkie plany jej zawsze psuje. Ale nie tym razem, o nie:

- Tylko do Hanki ZIMNE CIAŁO!!!

Po tych słowach mama zdecydowała, że zmienia Hani kołdrę na grubszą.

Przyjaciółeczki

Maria swoją przyjaźń z pieskiem zaczynała nieciekawie - od obrzydzenia.

- Mamo ja jej nie dotknę, bo ona ma tam cycki! - mowa była o psim podbrzuszu.

Potem jednak lody zostały przełamane i obecnie pies jest dotykany wszędzie, nawet pod ogonem, noszony (z trudem, bo urósł) i miziany.

Pies to jednak najbardziej rodzinne zwierzę na świecie.

Ofiary propagandy

- Tato? A to prawda, że najwięcej rzeczy mam po tobie?

Zaraz, jak to po mnie? Marysia ciuchy nosi raczej po siostrze. Czasami pożyczam dzieciom smycz na komórkę i tyle. 

- Nie rozumiem

- No wiesz, że na przykład oboje jesteśmy UFO...

Ach, więc to chodzi tylko o indoktrynację, prowadzoną przed drugą połowę rodziny. Marysi nawet spodobał się ten pomysł, ze jest ufokiem i lubi tak o sobie opowiadać. Ten drugi, bliźniaczy ufok, już mniej.

Fotoamator

Hania ogląda zdjęcia na komórce mamy. Zdjęcia w większości zrobione zostały jakiś czas temu przez Marysię podczas długiej, fotograficznej sesji. Hania nie szczędzi krytyk. Marysia znosi to spokojnie, nie reagując na zaczepki. Do czasu.

- A to? Co to ma niby być?! Co to jest?

- Co? Pokaż!

Hania podsuwa jej pod nos ekranik.

- No jak to co? U cioci. Stół albo schody!

Droga ciociu, coś jest u Ciebie najwyraźniej nie w porządku. Albo ze schodami albo ze stołem...

Wałbrzyski ranking rosołków

Hania przyznaje gwiazdki:

- Najlepszy rosół jest u babci i dziadka, potem Niani, potem cioci Beaty a potem mamy.

- No dzięki - to mama.

Szczęśliwie Hania nie wie, że rosołek Niani to tylko odgrzewana zupa przygotowywana wcześniej przez mamę. Tak więc miejsce na podium zostaje w rękach Edyty.

Znawca natury ludzkiej

Wiecie jak to jest. Dzieciom trzeba odmawiać. Odmawiać często, odmawiać konsekwentnie i odmawiać ostatecznie. Nawet jak czasem serce krwawi. Ale wiecie też - czasami łatwiej je zwodzić. W zwodzeniu dzieci przoduje zaś mama.

Wszystko ma jednak swój kres.

- Mamo! A ty jak mówisz "zobaczymy" to znaczy, że "nie"!

- Patrzcie ją. Ma osiem lat i myśli już, że mnie zna!

- Mamo! Ja miałam jeden dzień to już cię znałam...

Łatwe

- Tata - zaczyna pytanie Marysia - Wiesz przed jakim dniem powstała era?
- Nie...
- Przed naszą erą! Łatwe.

Łatwe? Łatwe.

Nonkonformistka

Marysia nie poddaje się presji tłumu. Przeciwnie. Im dziwniejsze towarzystwo, tym trudniej się z nim utożsamiać...

3 x TAK

W Polsce wybory dopiero 20 czerwca. A u nas już po.

Hania kandydowała tego roku na przewodniczącą swojej szkoły. Jak na pierwszaka dość odważnie, dlatego też w miarę możliwości wspieraliśmy ją w kampanii. Z drugiej strony z obawą czekaliśmy na wyniki, bo a nuż wygra...

Na finiszu wyborów wszyscy kandydaci - a było ich sześciu czy siedmiu, musieli przedstawić swój program. Na apelu. Przed całym forum szkoły. Hania już wcześniej miała co prawda jasno sprecyzowany przekaz, którego kwintesencją był jej plakat wyborczy z hasłem: "Chciałabym, żeby nie było mundurków". Krótkie. Konkretne. Chwytliwe. Ale to nie to samo co występ przed wszystkimi klasami.

No i okazało się, że Hania to prawdziwy polityczny zwierz - improwizując ogłosiła:

- Chciałabym, żeby w szkole nie było mundurków, żeby było bezpieczniej i w ogóle lepiej...

Pytania mamy dwa:
1. Jak to w ogóle możliwe, że nie wygrała oraz
2. Jaką minę miało pedagogiczne grono słysząc takie deklaracje?

Procesja dookoła tapczanu

Jak wiadomo w święto Bożego Ciała oraz przez cały tydzień po nim małe dziewczynki biorą udział w procesjach, sypiąc kwiatki pod nogi Jezuskowi. Jest to wśród nich bardzo prestiżowe i popularne zajęcie. Tako i w naszej rodzinie sypanie kwiatków cieszy się zasłużoną popularnością.

Jednak tego roku Hania, podczas trwającej właśnie oktawy, choruje. Pani doktor, która już najwyraźniej wyrosła i zapomniała, co znaczy procesja, kategorycznie zabroniła wypuszczać dziecko z domu, o zimnym kościele nie wspominając.

Wracamy z wizyty w przychodni:
- Mamoooo, ale ja pójdę sypać kwiatki
- Haniu...
- Mamo, ale dlaczego?!!
- A słyszałaś co mówiła pani doktor?
- No BŁAGAM CIĘ!!
- Haniu nie!
- Ale mamoooooo...
- Nie!

Smutna mina. Smutne oczy. Smutny ton głosu:

- No dobra...ale w takim razie zrobię sobie w domu sypanie!

To tata chętnie poniesie krucyfiks.