poniedziałek, listopada 20, 2006

Co się wydarzyło dwa lata temu

Dwa lata temu taty nie było w domu. Przebywał około stu kilometrów na zachód od Wałbrzycha, gdzie brał udział w stypie po przegranych zawodach (wprost katastrofie), zwanych oficjalnie konkursem wiedzy zawodowej.

Stypa jak to stypa. Wódka, zakąski i smutne buzie gości. Tata jednak nie pił nic, zręcznie markując toasty i niby słuchając towarzyskiego gwaru. Nie był tego wieczora w humorze. Nic dziwnego. Jego załoga dostała baty największe w historii, przy stole zabrakło dla niego miejsca i musiał szukać sobie krzesła, zastawy i kieliszka. Nie dostał nawet pamiątkowej plakietki.

Stypa jak to stypa. Rozkręcała się. Powoli acz nieuchronnie humory podchmielonego towarzystwa się poprawiały. Dowcipy padały coraz grubsze a w szkle pojawiło się pierwsze dno. Tata postanowił więc nieco odsapnąć psychicznie od tej sytuacji. Co to bowiem za zabawa z pijanymi. Wyszedł z piwnicy, w której odbywała się stypa i poszedł na piętro, do swojego pokoju. Tym samym wszedł w zasięg sieci komórkowej.

Pik-pik. Nadszedł sms. Wiadomość na poczcie głosowej? W środku nocy? Cóż, posłuchajmy co to za pilne wieści.

- No fajnie! - zabrzmiał pełen pretensji głos małżonki – Ty się tam bawisz a u mnie się zaczęło!!

Było trzydzieści minut po północy, 20 listopada 2004 roku. Za oknem sypnęło pierwszym śniegiem i ściął mróz.

Tacie opadły ręce. Zadzwonił do domu, ale leżąca w bólach żona nie pomogła mu w niczym. Chwilę stał jak sparaliżowany po czym odtrąbił odwrót. Wyciągnął z imprezy trójkę pasażerów swojego samochodu i przedstawiając propozycję nie do odrzucenia, zalecił pośpieszne pakowanie. Dziękując intuicji za jej niechęć do alkoholu pochwycił torbę, pożegnał nieuprzejmą obsługę i wybiegł na parking, wprost w środek nagłej zimy.

Cała czwórka przez następnych piętnaście minut pazurami skrobała zamarznięte szyby, bo kierowca zapomniał skrobaczki. Potem pomknęli do Wałbrzycha. Pasażerowie nieco bali się, że kierowca zaśnie po drodze. Nie wiedzieli, jak napakowany adrenaliną jest kierowca. W takim stanie nie zasnąłby przez najbliższych siedem lat.

Dzielny Matiz przebił się przez zaspy przełęczy na izerskim rozdrożu, pokonał oblodzony zakręt śmierci, z niewinnym uśmiechem przemknął obok policjantów z jeleniogórskiej drogówki i jak bolid formuły 1 wpadł na rogatki Wałbrzycha. Trzeba było jeszcze rozwieźć pasażerów a potem już prosto do Edyty! Zdążę!

Trzydzieści minut po trzeciej, w trzy godziny od odebrania sms-a tata stawił się na porodówce.

Marysia przyszła na świat dwa lata temu. W środku nocy.
Dwie minuty po trzeciej.

Brak komentarzy: